ตอนที่ 462 อย่ามาแย่งเขาอีกเลย

ตอนที่ 462 อย่ามาแย่งเขาอีกเลย

ต่อหน้าข้าราชการและลูกน้องหลายคน เขาทิ้งทั้งหน้าตาและศักดิ์ศรี อ้อนวอนทีละคำ ๆ คลุ้มคลั่งถึงเพียงนี้

แต่ก็ไร้ประโยชน์

ร่างกายของชุยหลิงเหยายังคงหายไปในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

นางมองบุรุษที่ตะโกนจนเสียงแหบแห้งตรงหน้า รู้สึกเจ็บแปลบเสียดทะลุหัวใจ

ทั้งที่ร่างกายใกล้จะสลายหมดแล้ว กลับยังเจ็บได้ถึงเพียงนี้

ความเจ็บที่พลุ่งขึ้นนั้นแผ่จากกลางใจไปทั่วทุกอณูของกาย เจ็บจนชุยหลิงเหยาต้องก้มตัวลง

นางกุมอก ฝืนยิ้ม “ลืมข้าเสียเถิด ข้าผิดต่อเจ้า ข้าทำให้เจ้าเสียใจ ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า เป็นความผิดของข้าทั้งสิ้น”