ตอนที่ 452 รอข้ากลับมาแต่โดยดี

ตอนที่ 452 รอข้ากลับมาแต่โดยดี

ห้องเข้าหอตั้งอยู่ในห้องหลักของเรือนหลักในลานหน้า

เซี่ยจิ้นไป๋จูงผ้าแพรชาดท่อนนั้น เดินผ่านประตูดอกไม้ห้อย ผ่านระเบียงโค้ง ข้างหลังมีเชื้อพระวงศ์รุ่นเยาว์กลุ่มหนึ่งตามมาหยอกล้อคู่บ่าวสาว

ทั้งกลุ่มพูดคุยหัวเราะกันไป จนถึงหน้าประตูห้องหลัก เขาจึงหันกายกลับไป กวาดสายตามองอย่างเรียบเฉย

“หยอกกันพอแล้วหรือ”

เสียงไม่ดังนัก แต่ทำให้ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องหลายคนข้างหลังหยุดฝีเท้า

คนหนึ่งยิ้มร่าประสานมือคำนับ “ได้ ๆ ๆ ไม่หยอก ไม่หยอก คืนเข้าหอของพี่ชายองค์จักรพรรดิ พวกข้ารู้จักกาลเทศะ”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ประตูห้องปิดลง ตัดขาดความอีกทึกข้างนอก

ในห้องเงียบลง