กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 443 ชุยหลิงเหยามาจากประตูด้านข้าง
เขารู้สึกได้ตั้งนานแล้ว
“เท่านี้ยังไม่พอ” เซี่ยจิ้นไป๋ยิ้มกล่าว “เจ้ายังชอบข้าได้อีกสักหน่อย เรื่องเหล่านี้ค่อยว่ากันทีหลัง”
อย่างไรเสีย พวกเขายังมีวันเวลาอีกยาวไกล
“…” ชุยหลิงเหยานิ่งไปครู่หนึ่ง กล่าว
“แม้บางครั้งเจ้าเอาแต่ใจเผด็จการเกินไป ทำให้คนโกรธนัก แต่ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็หวังให้เจ้าดี ๆ”
เซี่ยจิ้นไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย “อยู่ดี ๆ พูดเรื่องนี้ทำไม”
“เจ้าอย่าสนเลย” ชุยหลิงเหยากล่าว “ข้าถูกพิษ ในใจก็ชอบคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย เจ้าเพียงรับปากข้าอย่างว่าง่ายก็พอ”
“ได้…” เซี่ยจิ้นไป๋หัวเราะ “ยาถอนพิษมีเค้าแล้ว อีกไม่นานก็ถอนให้เจ้าได้ พวกเราแน่นอนว่าล้วนจะดี”
สิ่งที่เขาพูดเป็น ‘พวกเรา’ เสมอ