กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 422 การยอมถอย
เซี่ยจิ้นไป๋เงยหน้ามองดวงจันทร์ตรงขอบฟ้าที่กลมไปแล้วเกินครึ่ง โดยมิได้เอ่ยสิ่งใด
แต่ชุยหลิงเหยาเข้าใจแล้ว
นางร้องอ้อ ทำท่าราวกับเพิ่งกระจ่างแจ้ง “ต้องอาบแสงจันทราก่อน ค่ายกลจึงจะได้ผลใช่หรือไม่?”
เซี่ยจิ้นไป๋ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย หันมามองนาง “หลังสมรสของเจ้ากับข้า แท่นนั้นก็จะถูกรื้อทิ้ง อย่าใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย”
ในคืนที่แต่งงาน เขาจะได้รับยาถอนพิษจากฮองเฮา
ถึงตอนนั้น เมื่อถอนเชียนจีอิ่นแล้วลงคาถาผนึกดวงจิต ดวงจิตวิญญาณของนางก็จะอยู่ได้เพียงในโลกนี้เท่านั้น
การรั้งนางให้อยู่ที่นี่อย่างถาวร คือความยึดมั่นของเซี่ยจิ้นไป๋
ใต้แสงจันทร์กระจ่าง ดวงตาของเขาลุ่มลึก ยากจะหยั่งถึง ทำให้ผู้ถูกมองรู้สึกราวกับไม่มีที่ใดให้หลบซ่อน