ตอนที่ 417 “เหยาเหยา...”

ตอนที่ 417 “เหยาเหยา...”

แววตาเซี่ยจิ้นไป๋ไหวระริก จ้องมองนิ่งอยู่นาน

จากนั้นจึงงอนิ้วเคาะประตูห้องที่เปิดอยู่

ชุยหลิงเหยาหันมามอง เห็นว่าเป็นเขา แววตาก็จืดจางลงในทันใด ก้มหน้าตรวจผลงานของตนต่อไป

เซี่ยจิ้นไป๋ก้าวเข้าในห้อง กล่าว “โกรธแล้วหรือ”

ไม่มีใครสนใจเขา

เซี่ยจิ้นไป๋ถอนหายใจอย่างจนใจ

“เจ้าให้มันดีกับข้าสักหน่อยไม่ได้หรือ ลองนับดูเองเถิด กลับมาเพียงสี่วัน ทำอารมณ์กับข้ากี่ครั้งแล้ว”

เขาก็เคยฝันถึงวันดี ๆ ที่หลังตรากตรำมาทั้งวัน กลับถึงจวนแล้วคนในดวงใจผู้อ่อนนุ่มก็โผเข้ากอด

เรียกเขาว่าสามีด้วยเสียงหวาน