กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 394 นาง เป็นของข้า
“โอ้?” เซี่ยจิ้นไป๋มองไป
“องค์ชายอาจไม่ทราบ” มหาอาจารย์คงเหวินกล่าว
“แม้คุณหนูชุยกลับมาได้สำเร็จ แต่คาถาผนึกดวงจิตยังไม่ถูกปลูกฝังสักวัน ดวงจิตต่างโลกก็ไม่มั่นคงสักวัน
หยกโลหิตเป็นสมบัติชั้นยอดเลี้ยงดวงจิต เป็นสะพานเดียวที่เชื่อมนางกับโลกนี้
หากค่ายกลถูกทำลาย เกรงว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลง
ควรรอให้ปลูกคาถาผนึกดวงจิตให้แน่ใจว่าไม่มีพลาด แล้วค่ายกลไร้ประโยชน์จึงค่อยรื้อ”
กล่าวคือ ตอนนี้แม้คนกลับมาแล้ว แต่ค่ายกลเรียกดวงจิตยังได้ผลอยู่
หากขาดลง ไม่แน่ว่าคนอาจกลับไป
เซี่ยจิ้นไป๋นึกถึงผลร้ายอื่นทันที ขมวดคิ้วกล่าว