กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 390 หากข้าถูกพิษเล่า
ยามออกไป เขาสวมเสื้อชั้นเดียวอย่างลวก ๆ บัดนี้สาบเสื้อแยกออก เผยรอยแดงเป็นปื้นใหญ่ตั้งแต่ลำคอจรดแผ่นอก
ชุยหลิงเหยาจำทุกอย่างได้แล้ว
ทั้งหมดนี้เป็นรอยที่นางกัดเอาไว้ยามถูกฤทธิ์โอสถครอบงำจนหน้ามืดไร้สติ
ตอนนั้นนางกัดไปพลาง ยังเอ่ยชมไปพลางด้วยว่ากายเขาหอมยิ่งนัก
เมื่อนึกว่าคนผู้นี้ฝ่าฝืนท่ามกลางสภาพอันยั่วเย้าเช่นนั้นออกไปพบผู้อื่น สีหน้าของชุยหลิงเหยาก็ไม่สู้ดีนัก
เซี่ยจิ้นไป๋ยังไม่เคยประสบกับความปรารถนาครอบครองอันเอาแต่ใจของนาง จึงไม่รู้เลยว่าสิ่งใดจะจุดโทสะนาง
เขาเดินตรงไปข้างแท่นบรรทม เห็นนางยังห่อตัวอยู่ในเครื่องนอนไม่ยอมออกมา ก็หลุบตามองเสื้อผ้าชั้นในที่ตกกระจายบนพื้น