ตอนที่ 378 สมบัติล้ำค่าหาได้ยาก

ตอนที่ 378 สมบัติล้ำค่าหาได้ยาก

ลมกลางคืนพัดเอื่อย ความเย็นที่พัดพามาซึมผ่านชุดนอนบาง ๆ เข้าสู่ผิวหนัง

หนาวจนชุยหลิงเหยาสะท้าน

นางเผลอดึงเครื่องนอน คิดจะมุดเข้าไปในอ้อมอกคนข้าง ๆ แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

สัมผัสได้เพียงโคลนเปียกชื้นเต็มหัตถ์

เย็นเฉียบ เหนอะหนะ ทรายละเอียดแทรกเข้าซอกนิ้ว เจ็บเล็กน้อย

นาง ดูเหมือนจะนอนอยู่บนพื้น

ชุยหลิงเหยาตะลึงไปครู่หนึ่ง รีบลืมตาขึ้น

สิ่งที่เห็นคือความมืดมิด ท้องฟ้ามีหมู่ดาวกะพริบ ไม่ไกลออกไป ตรงประตูลานเรือนที่ถูกความมืดกลืนกิน มีโคมสองดวงแขวนอยู่

แสงเทียนจาง ๆ สาดส่องมา ไล่ความมืดไปได้บ้าง ทำให้ชุยหลิงเหยาเห็นว่าข้างกายตนคือสระน้ำเล็ก ๆ