กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 365 มันขยับ
ชุยหลิงเหยาเชื่อทันที กล่าวอย่างพอใจเต็มที่ “งั้นต่อไปเจ้าต้องเป็นเช่นนี้เสมอ”
อ่อนโยนและระวัง
เมื่อเทียบกับท่าทีคราวก่อนที่โลดโผนหนักหน่วง ราวกับอยากลากนางลงสู่ทะเลตัณหาให้จมดิ่งไปด้วยกัน นางชอบแบบนี้มากกว่า
เซี่ยจิ้นไป๋เหลือบมองนางแวบหนึ่ง ไม่ส่งเสียง ฝ่ามือลูบขึ้นบนท้องน้อยที่นูนขึ้นของนาง
ในใจคิดอย่างไร มีแต่ตัวเขาเองที่รู้
ตั้งแต่มีครรภ์ เขาทำตัวดีเสียจน ชุยหลิงเหยาไว้วางใจเขาเป็นพิเศษ ความระแวงอะไรนั่นหมดไปนานแล้ว
เห็นเขาไม่ส่งเสียง ก็เอาศีรษะไซ้ไปที่ลำคอเขาอีก
ทั้งสองเนื้อแนบเนื้อ กอดกันแนบแน่น แก้มแนบแก้ม ไม่มีใครพูดอะไร
ในม่านเตียง อบอวลด้วยความใกล้ชิดอ่อนโยน