กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 331 เขาเพียงอยากให้นางสบายดี
เซี่ยจิ้นไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องเขม็ง กัดฟันเอ่ย “เว้นแต่เขาจะบ้าจริง ๆ”
เขาเข้าใจตัวเอง ขอเพียงยังเหลือสติสัมปชัญญะสักนิด ก็ไม่ทำเช่นนั้น
แต่ทว่า……
ชายตรงหน้าตาแดงฉาน สีหน้าหม่นจนน่ากลัว จ้องนางด้วยสายตาเย็นเยียบ จนชุยหลิงเหยาขนหัวลุกทั้งตัว
นางหดคอ ไม่กล้าถามว่าหากคนผู้นั้นบ้าจริง และต้องให้นางทนทุกข์จริง ๆ จะทำอย่างไร ได้แต่พยักหน้าอ้อมแอ้ม “ได้ ข้ารู้แล้ว”
ว่าง่ายถึงเพียงนี้ แต่เซี่ยจิ้นไป๋กลับไม่รู้สึกสบายใจเลย
รสขมไหลย้อนขึ้นตามหลอดคอ เขากดไว้ก็กดไม่อยู่ ทั้งตัวจมอยู่ในความกระวนกระวายที่ทำอะไรไม่ถูก