ตอนที่ 326 สงสารจนอยากร้องไห้

ตอนที่ 326 สงสารจนอยากร้องไห้

“ทำให้เจ้าตกใจหรือไม่ ข้าสามวันนี้…”

“ไม่ต้องรีบ” เซี่ยจิ้นไป๋เอ่ยเสียงแหบ “เจ้าไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน รับประทานอาหารก่อน”

นางอดอาหารมาสามวัน ต่อให้เป็นเช่นไร เขาก็ไม่ควรบีบคั้นถามนางในเวลาเช่นนี้

ชุยหลิงเหยาไม่ส่งเสียง

เซี่ยจิ้นไป๋ยกมือ ให้แพทย์หลวงหลายคนถอยออกไป ส่วนหลี่หย่งก็ไปสั่งส่งอาหาร

ประตูห้องค่อย ๆ ปิดลง ในห้องเหลือเพียงสองคน

อากาศค่อนข้างนิ่งอึ้ง

เซี่ยจิ้นไป๋กระชับวงแขน กอดคนในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ก้มลงจูบกระหม่อมนาง ถาม “กระหายน้ำหรือไม่”

เขาถามนางว่ากระหายน้ำหรือไม่