กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 301 ไม่ว่าชายหรือหญิง พวกเรามีเพียงคนเดียว
เซี่ยจิ้นไป๋ก้มลง เอาผากแนบผากนาง มองนางนิ่งนาน ริมฝีปากขยับ “เจ้าควรจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ”
“……” ชุยหลิงเหยาไร้คำพูด
อะไรกันที่ว่าควรจะเป็นเช่นนั้น นางก็เป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว
คนผู้นี้หรือยังกลัวว่านางจะหนีไป
นางกุมมือเขา วางลงบนท้องล่างของตัวเอง “ท่านลูบดูสิ ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยหรือไม่ เป็นเพราะเด็กโตขึ้น หรือข้ากินอ้วนอีกแล้ว”
อย่างไรตัวเองลูบดู ก็รู้สึกว่าท้องป่องขึ้นบ้าง
ฝ่ามือเซี่ยจิ้นไป๋ใหญ่โต แบออกทั้งฝ่ามือก็ครอบท้องล่างนางได้
ช่วงนี้ร่างกายนางอวบอิ่มขึ้นมาก ท้องน้อยนุ่มนิ่ม ภายใต้ฝ่ามือเขานูนเป็นโค้งชัดเจน