กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 296 ฉวยโอกาสยามผู้อื่นอ่อนแอ
เฉินหมิ่นโหรวกระพริบตาเบา ๆ น้ำเสียงแหบแห้ง “คงเป็นเพราะ ข้าจากใจจริงคิดว่าพวกเขาเหมาะสมกันกว่า แต่ก็ไม่ยอมเสียตำแหน่งให้กระมัง”
เสียงของนางนุ่มเบา แหบพร่า แทบไม่ได้ยิน
แต่หลี่เยว่หลี่ได้ยิน
รูม่านตาของเขาหดลงทันที ใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนเผยความเหม่อลอยเล็กน้อย เป็นความตะลึงที่เห็นได้ชัด
ทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อได้
สำหรับเขาแล้ว ถือเป็นการเผยอารมณ์ที่พบได้ยาก
พออารมณ์เผยออกไป กลิ่นอายเย็นชาห่างเหินรอบตัวก็จางหายไปทันที ในที่สุดก็มีความรู้สึกว่าเป็นคนมีชีวิตอยู่บ้าง
ยังไม่เคยเห็นเขาท่าทางเช่นนี้ เฉินหมิ่นโหรวประหลาดใจอยู่บ้าง “เจ้าไม่เชื่อหรือ”
นางพลันเกิดอารมณ์อยากพูดขึ้นมาบ้าง เอียงหน้า กล่าวอย่างจริงจัง