ตอนที่ 290 องค์รัชทายาทก็ร้องไห้ได้ถึงเพียงนี้หรือ

ตอนที่ 290 องค์รัชทายาทก็ร้องไห้ได้ถึงเพียงนี้หรือ

เหมือนทารกแฝดติดกัน จะร้องไห้ก็ต้องกอดนางร้อง

เฉินหมิ่นโหรวจนปัญญา กล่าวอย่างจำใจ

“เจ้าน้อยใจอะไรอยู่ เอวข้าก็เมื่อย ขาก็เมื่อย ถูกเจ้ารบเร้าให้ทำข้ายังไม่น้อยใจเลย”

ผลคือ เขาทำไปได้ครึ่งทางกลับหยุดชะงัก ซุกศีรษะร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนไหล่นาง

ทำให้นางค้างอยู่กลางทาง

ตกลงใครกันที่ควรน้อยใจ

“เจ้าคิดว่าข้าน่าขยะแขยง” จ้าวซื่อเจี๋ยถูไถลำคอด้านข้างของนางเบา ๆ กล่าวอู้อี้

“หมินหมิน ข้าน่าขยะแขยงตรงไหน”

เรื่องนี้ไม่ผ่านไปเสียที