ตอนที่ 259 “ที่จริงก็น่าเอ็นดูอยู่ไม่น้อย”

ตอนที่ 259 “ที่จริงก็น่าเอ็นดูอยู่ไม่น้อย”

เขาเม้มริมฝีปาก “กลับไปแล้วข้าจะชำระกายให้สะอาด”

กล่าวจบก็จูงมือนางกลับบ้าน

เฉินหมิ่นโหรวรู้กาลเทศะยิ่งนัก จึงมิได้ตามไปรบกวน

นางยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของสหายกับสามีที่ค่อย ๆ เดินห่างออกไป ในใจบังเกิดความอิจฉาอยู่เล็กน้อย

เทพสังหารผู้มีสีหน้าเย็นชาเช่นนั้น ยามอยู่ต่อหน้าภรรยาของตน กลับยอมอ่อนข้อให้ได้ถึงเพียงนี้

…

บนรถม้าระหว่างทางกลับ

เซี่ยจิ้นไป๋ตั้งใจจะอุ้มนางมานั่งบนตักอย่างแนบชิดเช่นเดียวกับขามา แต่กลับถูกปฏิเสธอย่างหนักแน่น

ห้องรถม้าเล็กเพียงนี้ อีกทั้งฤดูหนาวยังปิดหน้าต่างสนิท กลิ่นสุราบนตัวเขาจึงระบายออกไปไม่ได้เลย