ตอนที่ 257 มิยิ่งหย่อนไปกว่าฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย

ตอนที่ 257 มิยิ่งหย่อนไปกว่าฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย

เสิ่นถิงอวี้มิได้แปลกใจที่นางลังเล เขายิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “อย่าเป็นเช่นนี้เลย เจ้ามิได้ทำสิ่งใดผิด”

สัญญาหมั้นหมายนั้น เป็นเขาเองที่ยืนกรานจะให้มีขึ้น

เขาไม่รู้จักประมาณตน ดึงดันจะแทรกเข้าไปในความรักอันพัวพันของพวกนาง

ถือเอาสัญญาหมั้นหมายที่เป็นเพียง ‘แผนชั่วคราว’ นั้น เป็นโอกาสเดียวในชีวิตที่จะได้ครองนางอย่างเปิดเผยชอบธรรม

ถึงขั้นคล้ายฉวยโอกาสยามนางอ่อนแออยู่บ้าง

ส่วนนางถูกเขาโน้มน้าว จึงยอมรับอย่างลังเล

กระทั่งเรื่องกระโดดแม่น้ำในภายหลัง

นางก็ยังมีทางรอด ส่วนเขามีเพียงทางตาย

หากนับกันตามจริง เป็นนางต่างหากที่กระโดดลงไปพร้อมกับเขา นางมิได้ผิดต่อเขาแม้แต่น้อย