กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 255 ทุกสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ ล้วนไม่จริง
ชุยหลิงเหยาขดตัวอยู่ในเก้าอี้โยก มีผ้าห่มบางคลุมกาย ผมมัดขึ้นอย่างสบาย ๆ
ใบหน้าไม่ได้แต้มแป้ง ดูขาวผ่องเรียบสะอาด
งดงามยิ่ง
งดงามชัดเจนอ่อนช้อย
ระหว่างที่เซี่ยจิ้นไป๋ตรวจฎีกา ก็เงยตามองไปทางนั้นเป็นระยะ
ในห้องหนังสือ ช่วงเวลาหนึ่งเนิ่นนาน มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษเงียบ ๆ
จนกระทั่งหลี่หย่งเคาะประตู ยื่นบัตรเชิญที่เฉินหมิ่นโหรวส่งมา
ชุยหลิงเหยาเพิ่งจะรับมา เซี่ยจิ้นไป๋ก็วางพู่กันไผ่ในมือลงแล้ว กล่าว “ห้ามทิ้งข้าไปหาให้นาง”
“……” ชุยหลิงเหยาสำลัก “ไม่ให้ไปหานาง เช่นนั้นข้าเรียกนางมาที่จวนได้หรือไม่”