กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 253 “นานถึงเพียงนี้ เจ้าจะไม่คิดถึงข้าบ้างหรือ”
จวนกั๋วกงจ้าว
เมื่อจ้าวซื่อเจี๋ยกลับมา ราตรีก็ดึกมากแล้ว
ประตูเรือนไม่ได้ลงกลอน ใต้ชายคาแขวนโคมไฟสองดวงโดดเดี่ยว เงียบสงัด
มีเพียงบ่าวหญิงชราสองคนเฝ้ายาม คนรับใช้คนอื่นเข้านอนกันหมดแล้ว
แต่อย่างน้อยก็ยังเว้นประตูไว้ให้เขา
จ้าวซื่อเจี๋ยผลักประตูห้องอย่างเบามือ เพิ่งถอดเสื้อคลุมกันหนาว เฉินหมิ่นโหรวที่นอนไม่ค่อยสบายในห้องด้านในก็รู้สึกตัว
“หมิ่นจือ?”
“ข้าเอง”
จ้าวซื่อเจี๋ยเดินเข้าไปในห้องด้านใน รู้ว่านางกังวลสิ่งใด จึงไม่รอให้นางถาม