ตอนที่ 233 คงเป็น...เขาคิดมากไปเอง

ตอนที่ 233 คงเป็น...เขาคิดมากไปเอง

มักกินจนไฟในกายลุกโชน จึงพอจะยับยั้งลงได้บ้าง

มาบัดนี้ น้ำหวานฉ่ำระเบิดในปาก นางกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เป็นอะไรหรือ ข้าจำได้ว่าเจ้ามิใช่ชอบกินสิ่งนี้หรือ”

พูดพลางเฉินหมิ่นโหรวก็ยัดเข้าปากตัวเองอีกชิ้น

รสชาติดีเลิศ

รูปพรรณสัณฐานยังดีกว่าของจวนกั๋วกงเสียอีก

ภายนอกเหลืองทองกลมมน ภายในน้ำฉ่ำอุดม

ชุยหลิงเหยากลืนลงอย่างฝืน ๆ “ข้ารู้สึกอยู่เสมอว่าส้มสายน้ำผึ้งชุดนี้หวานเกินไป ยังต้องมีรสเปรี้ยวสักหน่อยมาปรับให้สมดุล จะอร่อยกว่า”

หวานเกินไป...?