ตอนที่ 229 เชื่อฟัง อย่ามองข้าเช่นนี้

ตอนที่ 229 เชื่อฟัง อย่ามองข้าเช่นนี้

ตรงซอกกระดูกมันคัน แต่นางเกาได้เพียงผิวหนังเท่านั้น

ซี่ไม้ไผ่หลายซี่ถูกตรึงไว้แน่นหนาเกินไป แข็งทื่อทิ่มอยู่ตรงนั้น ไหล่ครึ่งหนึ่งของนางขยับไม่ได้เลย

แม้จะผ่านมาหลายวันแล้ว ชุยหลิงเหยาก็ยังรู้สึกไม่สบายตัว

โดยเฉพาะเวลานอน

นางทำได้เพียงนอนหงาย หรือตะแคงขวา

อึดอัดยิ่งนัก

ใบหน้าน้อย ๆ ของนางขมวดเป็นก้อน ท่าทางหม่นหมองไม่สบอารมณ์นัก

ตกในสายตาเซี่ยจิ้นไป๋ รู้สึกได้เพียงความห่วงใย

“โทษที่ข้าไม่ดีเอง ทำให้เจ้าบาดเจ็บหลายครั้ง”