กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 214 กล้ากัดฟันทนเนิ่นนานถึงเพียงนี้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าได้อย่างไร!
แม้ยามถูกนางบีบให้รับอนุภรรยา ก็ยังไม่เคยเห็นเขา... สิ้นสติถึงเพียงนี้
ชุยหลิงเหยาถูกตวาดจนตะลึง ได้แต่มองเขาอย่างเหม่อลอย
แววตางุนงงนิ่งค้าง
เซี่ยจิ้นไป๋ยื่นแขนหมายจะโอบกอดนาง แต่ก็กลัวว่าจะเผลอรั้งบาดแผลของนาง
กลายเป็นหวังดีแต่กลับก่อผลร้าย ทำให้นางบาดเจ็บยิ่งกว่าเดิม
เขาลนลานจนวางมือเท้าไม่ถูก
ต่อให้เดือดดาล ร้อนใจ หรือโกรธเคืองเพียงใด เขาก็ไม่กล้าขยับโดยพลการ
เขากลัวทำให้นางบาดเจ็บ
กลัวเหลือเกิน