กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 202 “ระแวงข้าราวกับโจรหรือ? ข้ามิใช่เดรัจฉานเสียหน่อย”
นางกะพริบตาครั้งหนึ่งแล้วถามว่า “เหตุใดท่านยังอยู่?”
สิ้นคำ เซี่ยจิ้นไป๋เงียบไปพักใหญ่ จ้องนางไม่กะพริบตา
ผ่านไปเนิ่นนานจึงเอ่ยเสียงเรียบ “พูดใหม่”
“…” ชุยหลิงเหยาลูบใบหน้าตนเอง “ข้าหมายถึง วันนี้ท่านไม่ยุ่งหรือ? ยามนี้แล้วยังไม่ลุกจากเตียงอีก”
ความหมายเดียวกัน เพียงเปลี่ยนวิธีพูด ก็ทำให้ผู้ฟังสบายทั้งกายใจ
แววตาเซี่ยจิ้นไป๋อ่อนลงเล็กน้อย เขาตอบนาง “กลัวเจ้าตื่นมาไม่เห็นข้า แล้วจะน้อยใจอีก”