กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 196 กายจดจำนาง ดวงจิตก็เช่นกัน
ข้างนอก ฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว
ชุยหลิงเหยาลงจากรถม้า ลมหนาวที่พัดมาปะทะหน้าเย็นจนน่าตกใจ
นางสั่นสะท้าน เงยหน้ามองขอบฟ้า
จวนอ๋องที่เต็มไปด้วยกำแพงแดงกระเบื้องเขียวและศาลาระเบียงหอคอยมากมาย ในม่านค่ำของฤดูหนาว มองดูแล้วรู้สึกว้าเหว่พิกล
บนร่างหนักขึ้น มีเสื้อคลุมมีหมวกคลุมลงมาทั่วศีรษะ
เซี่ยจิ้นไป๋ผูกเชือกให้เสร็จ เห็นนางหันมาหาตน
ดวงตางามรูปอัลมอนด์คู่นั้น มีความมืดมนอยู่บ้าง
ไร้ที่พึ่งอย่างยิ่ง