กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 128 คราวหน้าข้าจะให้เจ้าดูให้เต็มที่
ชุยหลิงเหยานิ่งเงียบไม่พูด
คำหวานเลี่ยน ๆ เช่นนี้ นางพูดออกมาไม่ได้จริง ๆ
เซี่ยจิ้นไป๋ก็ไม่ได้หวังให้นางพูดเช่นนี้
ริมฝีปากเขาแนบไปกับลำคอนาง ไล้คลอไปมาช้า ๆ เสียงลมหายใจค่อย ๆ หนักขึ้น
ชุยหลิงเหยารู้มาตลอด คนผู้นี้บนเตียงเป็นอีกโฉมหน้า
ความเย็นชาสูงส่งนั้นหายไปสิ้น ตัวตนต่ำลงแล้วต่ำลงอีก ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
จริง ๆ ทำได้ทุกอย่าง
แม้แต่ลมหายใจก็ยังหอบได้เพราะหู
เย้ายวนยิ่ง