กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 122 เชื่อข้าเถิด ชายาของเจ้าไม่ได้ไร้ประโยชน์เพียงนั้น
บนแท่นบรรทมนั้น นางกลับยอมลดตัวได้ถึงเพียงนี้…
ชุยหลิงเหยาขจัดความคิดฟุ้งซ่านในสมองทิ้งไป จ้องมองแผ่นหลังของเขา พลางเอ่ยว่า
“วันนี้ที่เจ้ามา นี่เจ้าจัดการเรื่องพวกนั้นจนเรียบร้อยแล้วหรือ”
เซี่ยจิ้นไป๋ขานรับในลำคอ ก้าวย้อนกลับไปยังข้างเตียงแล้วนั่งลง
ยื่นแขนคว้านางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน การกระทำต่อเนื่องเป็นเนื้อเดียว ไม่หยุดชะงักแม้เพียงเสี้ยว
กว่าจะดึงคนกลับเข้ามาในอ้อมกอดได้ เขาจึงมีอารมณ์อดทนเล่าให้นางฟังอย่างละเอียด
“ครานี้คนที่ลงมือมีมากนัก ข้าจัดการอยู่นาน