ตอนที่ 117 คิดถึงข้าหรือไม่

ตอนที่ 117 คิดถึงข้าหรือไม่

นางพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ข้ารู้”

“…” เสิ่นถิงอวี้สูดลมหายใจลึก ระงับความเจ็บแน่นในอกชั่วครู่ ยื่นมือไปลูบศีรษะน้อย ๆ ของนาง “เข้าไปเถิด พักผ่อนให้ดี”

ตลอดทางที่เดินทางมา เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางครึ่งเดือน มาถึงสกุลเผยแล้วก็ยังคุกเข่าติดต่อกันมาหลายวัน

สำหรับร่างกายสตรีแล้ว นับเป็นความทุกข์ทรมานอย่างใหญ่หลวง

หากยังไม่พักผ่อนให้ดี คนต่อไปที่ล้มป่วยก็คือนาง

ชุยหลิงเหยาพยักหน้าต่อ “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องก็ต้องพักผ่อนให้ดีด้วย”