กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 112 เจ้าช่วยเงียบสักหน่อยได้หรือไม่ ช่างเอะอะเสียจริง
ชุยหลิงเหยายังไม่เงยหน้า นางปล่อยมือที่ปิดใบหน้าเขาไว้ น้ำเสียงจริงจัง
“ข้าเหนื่อยมากแล้ว ในเมื่อท่านยืนยันนักว่ามิได้ใช้เล่ห์เหลี่ยม ล้วนเป็นความจริงจากใจ เช่นนั้นก็ปล่อยข้า ให้ข้าได้นอนหลับให้สบาย”
ตอนนี้ ท้องฟ้ามืดสนิทนักแล้ว
คืนนี้พวกเขาโต้เถียงกัน เปิดใจคุยกัน และยังกอดรัดกันอีก
ใช้เรี่ยวแรงไปมากมาย พูดไปมากมาย นางง่วงจนทนไม่ไหว เหนื่อยจนทนไม่ไหว