กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 88 บังคับข่มเหงคนเช่นนี้แล้วเจ้ามีกำลังใจหรือ
อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่
“ข้าเพียงย่อตัวนานไปหน่อย บาดแผลเจ็บนิดหน่อย”
เขานั่งลงข้างเตียง จับมือของนางแนบไว้ที่อก ถาม “เปลี่ยนยาให้ข้าหน่อยได้หรือไม่”
ท่าทางอ่อนนุ่ม ดูไม่มีพิษภัยเอาเสียเลย
ไอ้ตัวโกหก
“ไม่เปลี่ยน” ชุยหลิงเหยาดึงมือกลับในทีเดียว เมินหน้าหนีไม่มองเขา “เจ็บก็กลับไปเปลี่ยนยาเอง”
ช่างไร้เมตตาจริง ๆ เซี่ยจิ้นไป๋ก็ไม่แปลกใจ
เขาถอนหายใจยาว “เช่นนั้นเรามาพูดคุยกันเถิด”