กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 44 หากพลาดนางไป ชีวิตนี้ข้าคงมิมีวันเปรมปรีดิ์
“คุกเข่า!”
เสี้ยวถัดจากที่หลิวซื่อเอ่ยเสียงเย็น ราวกับกลัวว่าชุยหลิงเหยาจะเชื่อฟังคุกเข่าลงจริง ๆ เสิ่นถิงอวี้ก็คว้าแขนนางไว้ กลับพบว่านางไม่ไหวติงเลย
หัวเข่าตั้งตรง ไม่มีทีท่าว่าจะงอลงเลยสักนิด
อย่างน้อยก็เป็นพระชายาของเซี่ยจิ้นไป๋มาสามปี ในสามปีนั้นนางถูกฮองเฮาตอกเตือนไม่น้อย ต่อหน้าฮองเฮา ชุยหลิงเหยายังแทบไม่เคยทำพิธีคุกเข่าคำนับใหญ่
อำนาจกดดันของหลิวซื่อในฐานะฮูหยินซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกง จึงไม่อาจข่มขวัญนางได้เลย
ส่วนหลิวซื่อที่เห็นบุตรชายของตนปกป้องโดยไม่รู้ตัว ก็โกรธจนอกสะเทือนขึ้นลงแรง