ตอนที่ 032 อาลัยอาวรณ์

ตอนที่ 32 อาลัยอาวรณ์

เสิ่นถิงอวี้รู้ตัวว่าตนเสียมารยาท ริมฝีปากเม้มเบา ๆ แล้วเอี้ยวตัวกล่าว “ที่นี่ร้อน เดินไปพูดไปเถิด”

ชุยหลิงเหยา “......”

นางไม่เอ่ยอะไรอีก ยกเท้าเดินต่อไปข้างหน้า เสิ่นถิงอวี้ตามมา

ทั้งสองเดินเคียงกัน เสิ่นเอ่อร์กับจือชิวสองคนช่างรู้จักกาลเทศะเป็นพิเศษ ตามอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้ารบกวนการพูดคุยของนายท่านทั้งสอง

ไม่นานก็เดินมาถึงระเบียงทางเดิน

เบื้องบนไม่มีแดดจัดส่องแล้ว เป็นระยะ ๆ ยังมีลมอ่อนพัดมา เย็นสบายขึ้นไม่ใช่เล็กน้อย