กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 11 …เจ้าถูกยาปลุกกำหนัด
ต้าเยว่ ปีที่สามสิบสามแห่งรัชศกจิ่งเหอ ราชธานี
สวนชาหยู่เซวียน หน้าห้องรับรองห้องหนึ่ง ชายสามคนในอาภรณ์แพรพรรณจ้องมองเข้าไปข้างใน สีหน้าต่างกันไป
“เหตุใดจึงเป็นผงเสน่หากระดูกเล่า ของเช่นนี้ คุณหนูที่ยังไม่ออกเรือนคนหนึ่งจะได้มาจากที่ใด”
“ใครจะรู้เล่า น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของถิงอวี้ผู้นี้ ชอบเสาะหาหนทางคดโกงเช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร
ถ้าให้ข้าว่า ถิงอวี้ก็ช่างเคราะห์ร้าย ถูกคุณหนูเช่นนี้ตื๊อ หน้าด้านตื๊อไม่เลิกมาหลายปี
นี่คงเห็นว่าอารมณ์ดี หากเป็นข้า…”
ชายชุดน้ำเงินสูดจมูกเบา ๆ “ข้าคงจัดการให้นอบน้อมไปนานแล้ว”
ได้ยินคำของสหายทั้งสอง ชายที่ชื่อถิงอวี้ก็ก้มตาลง