กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 5 กลับบ้านอย่างสะอาดหมดจด
“ไม่มีความหมายจะไล่พวกเจ้าไป เพียงแต่พวกเจ้ารับใช้ข้ามาหลายปี ปล่อยให้เป็นหญิงอิสระ เป็นสิ่งที่ข้าคิดไว้ตั้งนานแล้ว
และเป็นการตอบแทนความผูกพันที่นายกับบ่าวมีต่อกัน” ชุยหลิงเหยาฝืนยิ้มบาง ๆ ปลอบว่า
“พวกเจ้าอยากอยู่รับใช้ข้างกายข้า มีหรือไม่มีสัญญาทาส ก็เหมือนกัน”
นี่เป็นความเคารพเพียงใด
เซี่ยจือซาบซึ้งไม่ไหว รับสัญญาทาสมา คุกเข่าก้มกราบขอบคุณ
“ลุกขึ้น” ชุยหลิงเหยาเอื้อมมือแตะเบา ๆ คลึงหว่างคิ้วอย่างอ่อนล้า “ข้าเหนื่อยบ้าง อยากพักให้ดี อาหารเช้าไม่ต้องเตรียมแล้ว”
“ขอรับ”
เมื่อคืนเสียงในห้องนอนก่อเรื่องนานนัก นายท่านของนางเกรงว่าจะไม่ได้นอนทั้งคืน
ก็ควรพักให้ดีจริง ๆ