เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปีที่สิบเจ็ดแห่งรัชศกหยวนโย่ว ต้วนเหวยเหอล้มป่วยลง ซ้ำยังป่วยหนักกว่าทุกคราที่ผ่านมา
ด้วยช่วงอายุเท่านี้ของเขา หากมองด้วยสายตาคนยุคปัจจุบัน ก็นับว่าอยู่ในวัยฉกรรจ์ที่กำลังรุ่งโรจน์
ประกอบกับยามปกติเขามีนิสัยชอบออกกำลังกาย ร่างกายจึงแข็งแรงมาโดยตลอด ต่อให้ล้มป่วย ก็ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว
ในช่วงแรกทุกคนต่างคิดว่าเป็นเพียงไข้หวัดจากลมหนาวเล็กน้อย ต้วนเหวยเหอกลัวว่าการที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันนานเกินไปจะแพร่เชื้อสู่นาง จึงยังสั่งให้ฉีเจียวกลับไปที่ตำหนักหัวหยาง
แม้เพลานี้จะมีลำดับฐานะเป็นถึงฮองเฮา ทว่าฉีเจียวกลับมิได้ย้ายตำหนัก อาณาเขตปกครองกว้างขวางพอ ทั้งยังอยู่ใกล้ตำหนักเฉียนชิง
นางทุ่มเทโลหิตหัวใจให้ตำหนักหัวหยางไปไม่น้อย พำนักอยู่ที่นั่นก็รู้สึกสบายใจ จะย้ายหรือไม่ย้ายก็ไม่สลักสำคัญอันใด
ต้วนเหวยเหอไม่ยอมให้นางอยู่ปรนนิบัติ ทว่ายามนี้นางคือฮองเฮา ย่อมไม่อาจหลบเลี่ยงได้
ต้วนเหวยเหอปฏิบัติต่อนางดียิ่ง ทั้งยังมีสายสัมพันธ์อันยาวนานหลายปี ไม่ว่าจะตามหลักเหตุผลหรือความรู้สึก ก็มิสมควรทอดทิ้งอีกฝ่ายไปในยามนี้