ตอนที่ 258 สิบแปดแล้วสิบแปดเล่า

กุ้ยจือกลับคอยติดตามฉางอันวิ่งวุ่นไปทางโน้นทางนี้มาโดยตลอด ออกศึกทำสงครามไปทั่วทุกหนแห่ง บัดนี้ก็เป็นผู้มีตำแหน่งขุนนางแล้ว ไม่ใช่สาวใช้นางกำนัลมาตั้งนานแล้ว

ฉีเจียวรู้สึกว่าช่างเหมาะกับนางยิ่งนัก ยามอยู่ในวังบางครั้งก็มักจะถูกผูกมัดมือเท้า ดูแล้วไม่ใคร่จะสบายใจนัก

มีส่วนคล้ายกับจงเล่อหว่านในกาลก่อน หลังจากไปยังด่านชายแดนแล้ว กลับกลายเป็นดีขึ้นทั้งหมด

หรูอี้รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง “ข้ารับใช้จะสั่งสอนคนใต้บังคับบัญชาออกมาก่อนเจ้าค่ะ หากผ่านไปไม่กี่ปีเหนียงเหนียงไม่จำเป็นต้องใช้ข้าแล้ว ข้ารับใช้ค่อยไปดูที่อวี้จวงหนงว่าพอจะเป็นช่างแต่งหน้าได้หรือไม่”

ยามเอ่ยคำเหล่านี้ ในแววตาซุกซ่อนความปรารถนาอันยากที่ผู้ใดจะสังเกตเห็นไว้สายหนึ่ง