ตอนที่ 254 ตราประทับหงส์

หลังจากฮองเฮาทรงพระประชวร กิจการส่วนใหญ่ของฝ่ายในล้วนตกอยู่ในการดูแลของฉีเจียว

พระพลานามัยของพระพันปีหลวงก็มิอาจดูแลการงานได้ ลำดับถัดลงมาจึงเป็นนาง

อีกสองสามคนกลับยิ่งทวีความเกียจคร้าน วันก่อนยามพบปะสังสรรค์ พระสนมหรงถึงขั้นคิดจะให้นางรับช่วงดูแลกิจการฝ่ายในของตำหนักจิ่งหยางไปด้วย เหตุผลคือช่วงนี้นางยุ่งเกินไปจนดูแลมิไหวจริง ๆ

ถ้อยคำนี้หลุดออกมา ฉีเจียวพลันกระจ่างแจ้ง ที่แท้พระสนมหรงมิใช่เลิกเกียจคร้าน ทว่าเกียจคร้านไปในเรื่องอื่นต่างหาก

กิจการของตำหนักจิ่งหยางมิได้มีมากมายแม้แต่น้อย ถึงขั้นมิต้องเปลืองสมองอะไรกัน เพียงแค่ส่งคนไปดูแลจัดเก็บตำราและนำออกมาผึ่งแดดตามเวลาก็พอแล้ว

ข้าราชบริพารฝ่ายในระดับล่างอาจมิรู้เสียด้วยซ้ำว่าผู้ดูแลด้านบนเปลี่ยนตัวแล้ว จึงมิถือเป็นการสร้างความยุ่งยากให้แก่ฉีเจียว