ตอนที่ 230 ต้อนรับ

ไม่ได้พบกันมากว่าสองปี ฉีเจียวเองก็คิดถึงยิ่งนัก นี่มิใช่ยุคปัจจุบันที่จะมีโทรศัพท์มือถืออยู่ ไม่ว่าจะอยู่ไกลเพียงใดก็สามารถโทรศัพท์หา เปิดวิดีโอคอล เพื่อคลี่คลายความคิดถึงได้

ยามนี้แม้กระทั่งเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง กว่าจะถึงมือกันและกันก็ยังมีช่วงเวลาที่ทอดนาน

บางคราก็คิดว่า ตอนนี้นางจะสูงขึ้นอีกหรือไม่ มีอะไรกันแตกต่างไปจากเดิมบ้าง...

ยามยุ่งอยู่ยังไม่รู้สึกอะไรกัน ทว่าพอว่างลงก็ยากจะควบคุมอยู่บ้าง

ครานี้แม้กระทั่งต้วนเหวยเหอยังประทับอยู่ในตำหนักไม่ติด คิดอยากจะพบหน้าบุตรสาวให้เร็วที่สุด

ดังนั้น ทุกคนจึงมีการเตรียมการออกนอกเมืองไปรอรับ

อีกทั้งการรบชนะศึก เสด็จกลับพร้อมชัยชนะ ก็สมควรต้องออกไปต้อนรับ

ครั้นถึงชั่วยาม มองแต่ไกลก็เห็นขบวนไพร่พลม้าศึกกลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนเข้ามาด้วยแรงกดดันอันน่าเกรงขาม