ตอนที่ 218 นิยายเล่าเรื่อง

เหมยเซียงปฏิบัติตามที่กุ้ยเหรินอี๋กำชับไว้อย่างเคร่งครัด ทุกครั้งที่ผ่านไปสองเค่อ ก็จะเตือนผู้เป็นนายให้ลุกขึ้นมาขยับแข้งขยับขา

นี่ก็เป็นสิ่งที่กุ้ยเหรินอี๋ได้ยินมาจากตำหนักหัวหยาง เหมาะกับคนที่เอาแต่นอนนิ่ง ๆ อย่างเสียนเฟย ทั้งยังดีต่อดวงตาอีกด้วย

ครั้นถึงเวลาเลิก พระสนมหรงก็อ่านนิยายเล่าเรื่องเล่มนั้นไปจนเกือบหมดแล้ว การอ่านต่อเนื่องเป็นเวลานาน ย่อมทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

นี่เพิ่งจะเป็นเล่มแรก คาดว่าด้านหลังคงจะมีภาคต่อ

“อี๋เหริน ตำราเล่มนี้ที่เจ้ายังมีเล่มที่สองหรือไม่”

น้ำเสียงของพระสนมหรงเปิดเผยผ่าเผยยิ่งนัก ราวกับว่าเป็นตำราล้ำค่าอันทรงภูมิปัญญาอะไรกันอย่างจริงจังกระนั้น

กุ้ยเหรินอี๋ยังรู้สึกว่าตนกับพระสนมหรงมีหัวข้อสนทนาร่วมกันแล้ว ก่อนหน้านี้เว้นแต่ความสัมพันธ์แบบผู้ชม ทั้งสองคนล้วนไม่มีสิ่งใดที่สนใจตรงกันเลย