ตอนที่ 216 คนเฉื่อย

กุ้ยเหรินอี๋เห็นฉีเจียวยังคงครุ่นคิด จึงเอ่ยต่ออยู่ด้านข้างว่า “ฮูหยินหลินดูเป็นคนที่เข้มงวดเอามาก ๆ ก่อนหน้านี้นางมาเข้าเฝ้าพระสนมหรงเหนียงเหนียง ข้ายังรู้สึกกลัวนางอยู่บ้างเลย”

พำนักอยู่ในตำหนักเดียวกัน ย่อมยากจะหลีกเลี่ยงไม่ให้พานพบ ทุกคราที่พบหน้า กุ้ยเหรินอี๋ล้วนรู้สึกใจคอไม่ดี ฮูหยินหลินดูเคร่งครัดในกฎระเบียบเกินไป ชวนให้หวาดกลัวยิ่งกว่าบรรดาแม่นมอาวุโสพวกนั้นเสียอีก แล้วนางก็ดันไม่ใช่คนเคร่งระเบียบพอดี

ยามอยู่ต่อหน้านาง กุ้ยเหรินอี๋มักจะรู้สึกเสมอว่าตนเองทำอะไรกันผิดไปหรือไม่ จนเผลอทบทวนตนเองไปโดยจิตสำนึก

อีกทั้งตามที่นางสังเกต ทุกคราที่ฮูหยินหลินเข้าวัง อารมณ์ของพระสนมหรงล้วนไม่ดีทั้งสิ้น

อย่างครานี้ ยามเทศกาลสารทกลางฤดูใบไม้ร่วง ฝ่ายในอนุญาตให้ญาติเข้าวังมาเยี่ยมเยียนได้