ตอนที่ 214 เฉลิมฉลอง

ผสานเข้ากับเสียงดนตรีนั้น ดุจดั่งชิงเฟิงพัดเอื่อย ราวกับความอ่อนโยนแห่งเจตจำนงสารท ช่างเหมาะสมกับเทศกาลจงชิวเป็นอย่างยิ่ง

หากเป็นเพียงเท่านี้ ก็พูดได้เพียงว่าเป็นระบำที่ดีชุดหนึ่ง ยังห่างไกลจากขั้นที่จะทำให้ผู้คนตบโต๊ะร้องชมเชยนัก

ครั้นถึงช่วงท้าย ผู้ร่ายรำตรงกึ่งกลางกลับยืมแรงกระโดดตัวลอยขึ้น แขนเสื้อยาวสะบัดสู่กลางเวหา ดุจดั่งอานุภาพแห่งการโอบกอดดวงจันทร์

หมิงเยวี่ยในค่ำคืนนี้ก็ให้เกียรติเป็นอย่างยิ่ง ดั่งจานกลมสีขาวบริสุทธิ์ดุจหยก ไร้เมฆาหมื่นลี้ ในชั่วพริบตานั้น ชายเสื้อกว้างคล้ายสัมผัสโดนหมิงเยวี่ยที่แขวนเด่นอยู่กลางเวหาได้จริง ๆ ร่วมร่ายรำไปพร้อมกับจันทรา

เมื่อระบำหนึ่งชุดจบลง เหนืองานเลี้ยงกลับชะงักเงียบไปสองสามวินาที จึงค่อยมีเสียงร้องชมเชยดังขึ้นมา เสียงอื้ออึงดังก้องกังวานไปทั่วทั้งตำหนักไท่เหอ