ตอนที่ 205 ออกจากตำหนักบรรยายวิชา

เบื้องบนสวรรค์หาได้เวทนาผู้ใดแล้วจะยอมอ่อนข้อให้ หากจะคิดคำนวณดู ก็ไม่มีผู้ใดไร้เดียงสาบริสุทธิ์ ทุกคนต่างพึ่งพาอาศัยอยู่ในธรรมชาติ ทั้งการกินการใช้ล้วนใช่ทั้งสิ้น

การแบกรับภัยพิบัติของมัน ก็ถือเป็นการชดใช้คืนอย่างหนึ่ง

ฉีเจียวมีความคาดเดาประการหนึ่ง นี่เกรงว่าจะย่างเข้าสู่ยุคน้ำแข็งน้อยเสียแล้ว

ดินฟ้าอากาศมิอาจกลับมาร้อนได้อีก มีแต่จะยิ่งมายิ่งหนาวเหน็บ ต่อราชวงศ์อ๋อง ต่อราษฎร ล้วนเป็นบททดสอบครั้งใหญ่

ภายใต้สภาพแวดล้อมใหญ่เช่นนี้ สิ่งที่มนุษย์ทำได้ช่างน้อยนิดเหลือเกิน

เดือนหกฉางหนิงออกจากตำหนักบรรยายวิชา ตัวเขาดูไปแล้วกลับไม่ตื่นเต้นแม้แต่น้อย ประหนึ่งมั่นอกมั่นใจเปี่ยมล้น เด็กน้อยไม่กี่คนกลับเป็นฝ่ายกังวลแทนเขา