ตอนที่ 200 คืนสู่เหย้า

การเดินทางอันยาวไกลและลมทรายที่กัดกร่อน ทำให้ใบหน้าขาวเนียนละเอียดอ่อนที่เคยได้รับการปรนนิบัติเลี้ยงดูจากพระสนมเสวียนในวังแปรเปลี่ยนเป็นหยาบกร้าน

ดูไม่ต่างอะไรกันจากสตรีที่ถือกำเนิดและเติบโตขึ้นในด่านชายแดน ตรงกันข้ามกลับแตกต่างจากเหล่าคุณหนูที่ได้รับการประคบประหงมในเมืองหลวงเป็นอย่างยิ่ง

ทว่าฮองเฮากลับได้กลิ่นอายแห่งอิสรภาพที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนานจากตัวนาง เป็นอิสรภาพที่สามารถเติบโตได้อย่างตามใจปรารถนา

อาจเป็นเพราะรับรู้ได้ว่าฮองเฮากำลังมองดูตน ตอนลุกขึ้นจึงแอบขยิบตาให้ฮองเฮาเงียบ ๆ

มีเพียงเพราะฮองเฮาทอดพระเนตรจับจ้องนางอยู่ตลอดจึงทรงสังเกตเห็น ฮองเฮาทรงรู้สึกประหลาดพระทัยอยู่บ้าง “รองแม่ทัพ” ผู้นี้ช่างใจกล้านัก ถึงกับกล้าหยอกเย้าฮองเฮา

คงเป็นเพราะพำนักอยู่ที่ด่านชายแดนนานเกินไป จึงได้รับอิทธิพลจากขนบธรรมเนียมและผู้คนแถบนั้น นิสัยใจคอของจงเล่อหว่านจึงเปิดเผยแจ่มใสขึ้นมาก

กระทั่งนิสัยชอบกระอักกระอ่วนใจแทนผู้อื่นก็ลดน้อยลง ที่ด่านชายแดนอันเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น ไม่มีผู้ใดปล่อยให้คำพูดตกหล่นลงพื้น และไร้ซึ่งพันธนาการไปมากมาย

จงเล่อหว่านถึงกับสงสัยว่า แท้จริงแล้วเนื้อแท้นางเป็นเช่นนี้ หรือเป็นเพราะสภาพแวดล้อมในเมืองหลวงชวนให้อึดอัดคับข้องใจเกินไปกันแน่

เนื่องจากต้องรอจนถึงยามค่ำคืนจึงจะเปิดงานเลี้ยงฉลองชัย ฉางอันและฉางหนิงจึงต้องไปคารวะฮ่องเต้และฮองเฮาที่ตำหนักเฉียนชิงและตำหนักคุนหนิงก่อน

ฮองเฮามิได้รั้งพวกเขาไว้นาน ด้วยทรงทราบว่าพระสนมเอกทรงห่วงหาอยู่ในพระทัย