ตอนที่ 175 ไม่สำคัญ

“ทว่าคนเราย่อมมีวันแก่เฒ่า เหมือนดั่งรูปกายของข้าในยามนี้ แต่บุรุษกลับมีสาวแรกรุ่นเคียงข้างกายได้เสมอชั่วกาลนาน ยามที่เจ้าแก่ชราโรยรา จุดจบของเจ้าคงจะน่าเวทนายิ่งกว่าข้าเสียอีก”

นางพลางเอ่ยพลางลูบคลำใบหน้าตนเอง คล้ายกำลังรำลึกถึงรูปโฉมในอดีต ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับยังคงจับจ้องฉีเจียวตาไม่กะพริบ

น้ำเสียงแม้แผ่วเบา ทว่ากลับประดุจคำสาปแช่ง ชวนให้ขนพองสยองเกล้ายิ่งนัก

ในใจของฉีเจียวกลับมิได้บังเกิดระลอกคลื่นใด ๆ นางดูหลอกง่ายปานนั้นเชียวหรือ หลอกลวงไทเฮาจางไม่สำเร็จ จึงมาเอ่ยคำจริงปนเท็จสองสามประโยคหวังจะสั่นคลอนจิตใจนาง

แต่นางมิเคยเอาชีวิตไปวางเดิมพันไว้กับรูปโฉมแต่ไหนแต่ไรแล้ว สิ่งนี้ถูกลิขิตไว้แล้ว มิใช่เรื่องที่นางจะควบคุมได้ คิดถึงสิ่งเหล่านี้ก็มีแต่จะหาความทุกข์ใส่ตัว