ตอนที่ 173 บุญคุณความแค้น

แม่หนูนั่นถูกนางตามใจจนเคยตัว นิสัยทั้งตรงทั้งเย่อหยิ่ง หางแทบจะชี้ขึ้นฟ้า การจะมีความประทับใจที่ดีต่อพระสนมเอกหมิงผู้นี้ถึงเพียงนี้ ก็นับเป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงเช่นกัน

ทางนี้ยังคงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเมื่อได้ยินบ่าวไพร่สารภาพออกมาแล้ว องค์หญิงใหญ่หย่งฉุนก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่อีกต่อไป

นางมาอย่างเร่งรีบ ความอื่นยังมิทันได้สอบปากคำ เพียงแน่ใจว่าคนไม่กี่คนนี้ต้องสงสัย ก็กระชากแส้ที่ข้างเอวออกมาฟาดทันที

ฉีเจียวจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ที่แท้ข้างเอวขององค์หญิงใหญ่หย่งฉุนยังแขวนแส้เอาไว้เส้นหนึ่ง ดูประณีตงดงามยิ่งนัก

แต่นางกลับลงมือฟาดอย่างไม่ปรานีแม้แต่น้อย ดูจากเรี่ยวแรงและท่วงท่าแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่ามิใช่เพียงท่าร่างหลอกตา หากแต่เป็นผู้ที่ใช้แส้เป็นจริง ๆ