ตอนที่ 152 เชอร์รี

ตามหลักแล้ว คนที่ควรยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดที่สุดย่อมเป็นไทเฮาจาง

ทว่าไทเฮาจางราวกับเข้าสู่รูปแบบการปลดเกษียณ อย่างไรเสียอำนาจดูแลฝ่ายในก็สละออกไปแล้ว ย่อมไม่จำเป็นต้องออกมาก้าวก่ายเรื่องหยุมหยิม

ในแต่ละวันนางคิดเพียงจะฟังงิ้ว ไทเฮาจางนั้นเป็นผู้คลั่งไคล้การชมงิ้วอย่างยิ่ง

ร่างกายของนางไม่เหมาะที่จะตรากตรำเกินไป ยามนี้ได้พักผ่อนอย่างจริงจังเสียที จึงเป็นโอกาสอันดียิ่งในการฟื้นฟูร่างกาย

ดังนั้น เรื่องที่ฮ่องเต้ไม่เรียกตัวผู้ใดมาปรนนิบัติรับใช้จึงไม่มีผู้ใดหยิบยกขึ้นมาพูด ต้วนเหวยเหอพอมีเวลาว่างก็แวะเวียนมาเดินเล่นรอบหนึ่ง

ยามปกติที่ฉีเจียวทำกิจกรรมในห้องด้านใน เมื่อมีระบบอยู่ ย่อมมีความลับบางอย่างที่ให้ผู้อื่นเห็นไม่ได้ จึงสั่งห้ามมิให้ฮ่องเต้จู่โจมเข้ามาโดยพลการ อีกทั้งยังมีอิงอู่คอยเฝ้าอยู่ด้านนอก