เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉางอันวางหวยเยี่ยนลงบนพื้น นางมิใช่ว่าจะอุ้มไม่ไหว เพียงแต่ในสายตาคนนอก นางยังคงเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง การอุ้มหวยเยี่ยนไว้จึงมักทำให้ผู้คนรู้สึกไม่มั่นคงปลอดภัยอยู่เสมอ
เพื่อมิให้เหล่าข้าราชบริพารฝ่ายในต้องคอยอกสั่นขวัญแขวน สู้ปล่อยเขาลงมาเสียยังจะดีกว่า
หวยเยี่ยนได้รับสืบทอดสีผิวมาจากพระชายารองหลิน จึงเป็นเด็กน้อยที่ขาวผ่องนวลเนียน เครื่องหน้าก็หมดจดงดงามยิ่งนัก มองดูแล้วคล้ายคลึงกับพระชายารองหลินอยู่ถึงหกเจ็ดส่วน
ที่เขาเลื่อมใสฉางอันยิ่งนักนั้น เป็นเพราะมีอยู่วันหนึ่งที่เขาตั้งใจตื่นแต่เช้าตรู่มาวิ่งเล่นขี่ม้าไม้ไผ่ ไถลเล่นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งวิ่งเตลิดไปยังตำหนักด้านหลัง ประจวบเหมาะกับได้พบฉางอันกำลังฝึกยุทธ์ยามเช้าอยู่พอดี แต่ละกระบวนท่าที่เฉียบคมคล่องแคล่วนั้นได้ดึงดูดหวยเยี่ยนจนตรึงแน่นมิอาจละสายตา