ตอนที่ 129 เทศกาลไหว้พระจันทร์

หลี่เหลียงตี้กลับรู้สึกกระสับกระส่ายประหนึ่งนั่งอยู่บนเบาะเข็ม แม้เวลาที่หลี่เหลียงตี้อยู่เป็นเพื่อนหวยจิ่งจะมีไม่มาก ทว่านิสัยใจคอนั้นนางย่อมเข้าใจกระจ่างแจ้งที่สุด

เอะอะก็ร้องไห้ นิสัยเอาแต่ใจเป็นที่สุด หลี่เหลียงตี้ล้วนกลัวว่าจะถูกเขาเกาะติดไม่ปล่อย

แรกเริ่มเดิมทียังมิได้คิดอันใดมากความถึงเพียงนี้ ยามนี้กลับหวั่นเกรงอยู่บ้างว่าเขาจะร้องไห้จ้าขึ้นมาผิดกาลเทศะ หากทำเอางานเลี้ยงสารทกลางฤดูใบไม้ร่วงพังไม่เป็นท่าคงไม่ดีแน่

ยังนับว่าดีที่เขาดูเหมือนจะชอบฉางหนิงมาก ถึงกับนั่งอยู่อย่างสงบเสงี่ยม หัวเราะเสียงดังโหวกเหวกไปบ้าง ทว่าอย่างน้อยก็มิได้ร้องไห้

ทุกคราที่เบะปาก คิดจะร้องไห้ขึ้นมา ฉางหนิงตวัดสายตามองมาปราดหนึ่ง เขาก็ชะงักหยุดลงอีกครา