ตอนที่ 127 พระชายารองหลินตั้งครรภ์

ที่แห่งนั้นหาใช่สถานที่ดีอันใดไม่ ยิ่งเป็นคนที่ถูกส่งตัวกลับไป ย่อมไม่มีเจ้านายใหม่คนใดยินดีรับไว้

ไม่ว่าผู้ใดก็คงต้องนึกกังขาพึมพำในใจ ว่าไปก่อเรื่องอะไรกันไว้ ถึงได้ถูกส่งตัวกลับมาเช่นนี้

ในตำหนักชิงเฟิง ทุกคนต่างรู้สึกว่าพระชายารองฉีนั้นปรนนิบัติรับใช้ได้ง่าย ทั้งยังปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างโอบอ้อมอารี ทว่านานวันเข้าก็มีคนหลงลืมไป จนความกล้าเริ่มกำเริบเสิบสานขึ้นมา

แม้จะกล่าวว่าเป็นแม่นม ทว่าท่านหญิงและพระราชนัดดาน้อยหาได้พึ่งพาผูกพันกับแม่นมสักเท่าใด หย่านมก็เร็ว อีกทั้งยังมีท่านแม่ผู้ให้กำเนิดคอยอยู่เคียงข้าง ย่อมไม่คิดคะนึงถึงแม่นมคนหนึ่งเป็นแน่

พวกนางกับข้าราชบริพารฝ่ายในทั่วไป ดูไปแล้วก็แทบไม่แตกต่างอะไรกัน

หลังจากนั้น แม้จะขาดคนคุ้นหน้าคุ้นตาไปหนึ่งคน ทว่าท่านหญิงก็เพียงเอ่ยถามแค่สองสามประโยคเท่านั้น