ตอนที่ 117 สัตว์เลี้ยง

ทั้งสองคนสนทนากันอยู่ครู่หนึ่ง นางสนมหลิ่วก็ลอยละล่องกลับไปอย่างแผ่วเบาอีกครา

ก่อนหน้านี้นางตื่นตระหนกหวาดกลัวแทบแย่ บัดนี้กลับลืมเลือนไปสิ้นแล้ว รู้สึกเพียงว่าทำภารกิจที่ท่านแม่กำชับไว้สำเร็จ ในใจก็เบิกบานยิ่งนัก ช่างเป็นพวกเจ็บไม่จำเอาเสียจริง มิน่าเล่าฮูหยินฮวาจึงได้เป็นห่วงนางถึงเพียงนี้

ร้านค้าในมือของฉีเจียวขยายตัวขึ้นอีก เปิดเพิ่มขึ้นมาอีก 2 แห่ง และเริ่มบ่มเพาะคนของตนเองขึ้นมาเช่นกัน

แม้ว่าก่อนหน้านี้ตอนที่องค์รัชทายาทมอบคนให้นั้น จะมอบสัญญาขายตัวให้นางด้วย ทว่าอย่างไรเสียก็มิใช่คนที่ตนเองบ่มเพาะขึ้นมา ยามเรียกใช้จึงยังไม่อาจล่วงรู้ตื้นลึกหนาบางได้อย่างถ่องแท้