ตอนที่ 114 ระบำพิณเจิง

เดิมทีคนก็มากอยู่แล้ว เมื่อคำนึงถึงรสปากของแต่ละคนว่าอาจแตกต่างกัน จึงได้เตรียมน้ำซุปไว้หลายชนิด ใครอยากกินอะไรก็สามารถเลือกตามใจตนเองได้

เนื่องจากตกลงกันว่าจะล้อมวงกินอย่างครึกครื้นจึงจะสบายใจ โต๊ะที่ใช้จึงยังคงเป็นโต๊ะกลมขนาดใหญ่ ละม้ายคล้ายงานเลี้ยงสังสรรค์ในแบบโบราณ

ผู้คนที่นั่งรอบโต๊ะแบ่งออกเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน คือฝ่ายที่กินเผ็ดได้กับฝ่ายที่กินเผ็ดไม่ได้

พระชายาองค์รัชทายาทไม่เพียงกินเผ็ดได้ ทว่ายังกินได้อย่างสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย

คนตระกูลหวังที่ประจำการอยู่ภายนอกตลอดทั้งปีมีจำนวนมาก ส่งผลให้รสปากในบ้านมีความหลากหลายอย่างยิ่ง พระชายาองค์รัชทายาททรงคุ้นชินมาหลายปีแล้ว ไม่ว่าสิ่งใดก็เสวยได้ทั้งสิ้น

น้ำขิง ชาขิง นางก็ดื่มมาไม่น้อย ระดับการเปิดรับความเผ็ดจึงนับว่าสูงยิ่ง

พริกในยุคโบราณไม่มีหัวเชื้อสารสกัดเผ็ดให้ผสม แม้จะเผ็ดแต่ก็ยังมีขีดจำกัด เวลากินจะเน้นที่ความหอมเป็นหลัก