ตอนที่ 104 เหมือนดังเคย

แม้หลี่เหลียงตี้จะกำลังเอ่ยชมนาง ทว่าปีนี้นางเพิ่งจะอายุยี่สิบปีเท่านั้น ย่อมต้องเปล่งปลั่งสดใสเป็นแน่

อีกทั้งพวกหลี่เหลียงตี้หลายคนก็หาได้ด้อยกว่า ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไรล้วนอยู่ในวัยที่สะพรั่งงดงามที่สุด

หลี่เหลียงตี้ทอดถอนหายใจ “ดูท่าของขวัญแสดงความยินดีที่การเตรียมการของข้ากับนางสนมหวังย่อมมิได้ใช้แล้ว”

นางสนมหวังก็ทอดถอนหายใจตามมาอีกคน ความเสียดายของคนทั้งสองแทบจะกลั่นออกมาเป็นรูปธรรมอยู่รอมร่อ

นางสนมหวังในยามนี้สุขุมสงบลงไปมาก เดิมทีนางก็เป็นคนรักสวยรักงาม เมื่อพำนักอยู่ในตำหนักข้างตะวันออกด้วยกัน ภายหลังกลับคลุกคลีอยู่ร่วมกับหลี่เหลียงตี้ได้เสียอย่างนั้น

มักจะร่วมกันค้นคว้าการแต่งหน้าและมรรคแห่งการบำรุงผิวอยู่บ่อยครั้ง

ทั้งสองคนนับว่ามีอารมณ์ฉุนเฉียวอยู่บ้างพอกัน ทว่านางสนมหวังยอมถอยเร็วกว่า จึงยังพอคบหาไปมาหาสู่กันได้